துளசிதாசரின்

கிஷ்கிந்தா காண்டம்.

ஓர் ஆய்வு

 

 

பதிவு எண் 160

  

இங்கு ஒரு கேள்வி எழுகிறது. ஒரே பாணத்தால் வாலியை வீழ்த்துவேன் என்று இராமன் சொன்னான். அதன்படி வீழ்த்திவிட்டான். பிறகு இராமன் கையில் மற்றொரு அம்பு வந்தது? 

 

 

நேற்றைய தொடர்ச்சி..........

 

 

சில உரையாசிரியர்கள் சொல்வதாவது இராமனின் அம்பு தெய்வத்தன்மை பொருந்தியது.  இராமன் ஒவ்வொருமுறையும் தனது அம்புராத்தூணியிலிருந்து அம்பை எடுக்க வேண்டிய அவசியமில்லை. அடுத்த அம்பு தானாகவே அவன் கரத்திற்கு வந்துவிடும். அப்படித்தான் இங்கும் நடந்திருக்கவேண்டும்.

 

 

ஒரு சில உரையாசிரியர்கள் சொல்கின்றனர். இராமன் அரச குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவன். வாலியும்  ஒரு அரசன். இராமன் ஒரு அம்பால் அவனை வீழ்த்தியதும் வாலி மீண்டும் எழுந்து அமர்ந்தான் என்று துளசிதாசர் சொல்கிறார்.  அவன் அப்படி அமர்ந்ததும் அவனோ அவனது படையோ தன்னைத் தாக்கக்கூடும் . அப்படித் தாக்கினால் தன்னைக் காத்துக் கொள்ள இராமன் கையில் வில் அம்புடன் தயாராக இருந்திரருக்கலாம் என்று.

 

இலக்கிய உத்தி

 

காவியங்களில் "அம்பு" என்பது ஒரே நேரத்தில் விடப்பட்ட அம்பு மற்றும் கையில் வைத்திருக்கும் அம்பு என இரு நிலைகளிலும் வர்ணிக்கப்படும். கவிஞர், வீரரின் உருவத்தை முழுமையாகக் காட்டுவதற்காக, அவர் இன்னும் வில்லுடன் அம்பு வைத்திருப்பதைச் சொல்வார். அதாவது, வாலியை அடித்த அம்பு மார்பில் இருக்கிறது; அதே சமயம் இராமன் கையில் அடுத்த அம்பு தயார் நிலையில் இருக்கிறான் என்று காட்சியளிக்கிறார்.

 

வீரரின் நிலை: 

 

இராமன் "ஒரே அம்பால்" வாலியை வீழ்த்துவேன் என்று உறுதி அளித்தார். அது நடந்துவிட்டது. ஆனால் வாலி எழுந்து பார்த்தபோது, இராமன் இன்னும் வில்லுடன் அம்பு வைத்திருப்பது, அவனது வீரரூபம் காட்டும் காட்சி. இது "அம்பு எய்தியவனின் கையில் வில்லும் அம்பும் எப்போதும் இருக்கும்" என்ற வீரரின் அடையாளம்.

 

பழைய காவியங்களில்,

 

வில் ஏந்தியவன்,

 

அம்பு தரித்தவன்,

 

சங்கு சக்கரம் ஏந்தியவன்

 

என்று கூறும்போது, அது அந்த வீரனின் அடையாள ஆயுதங்களை (iconic attributes) குறிப்பதாகும்.

 

உதாரணமாக, விஷ்ணு சக்கரத்தை எறிந்த பிறகும், "சக்கரபாணி" என்றே வர்ணிக்கப்படுகிறார்.

 

அதேபோல், இராமனும் "வில்-அம்பு தரித்தவன்" என்ற போர்வீரனின்  வடிவில் வாலிக்குக் காட்சியளிக்கிறார்.

 

 

குறியீட்டு  (Symbolism): 

 

வாலி, இறப்பின் தருணத்தில், இராமனை "ஜடாமுடியுடன், வில்லும் அம்பும் கொண்டவன்" என்று காண்கிறான். இது, இராமன் தபஸ்வி (ஜடாமுடி) மற்றும் க்ஷத்ரியன் (வில்லும் அம்பும்) என்ற இரு தர்மங்களையும் ஒருங்கே நிறைவேற்றுகிறான் என்பதைக் காட்டும். அதாவது, இராமன் தபஸ்வியின் கருணையும், க்ஷத்ரியனின் கடமையையும் ஒரே உருவத்தில் வெளிப்படுத்துகிறார்.

 

இலக்கிய சீரமைப்பு: 

 

காவியங்களில் "அம்பு எய்தியவனின் கையில் இன்னும் அம்பு இருக்கிறது" என்று சொல்லப்படுவது, வீரரின் நிலையை வலுப்படுத்தும் உத்தி. இது யதார்த்தக் கணக்கல்ல; காட்சியின் பெருமையை  காட்டும் இலக்கிய உத்தி.

  

அதனால், இராமன் வாலியை ஒரே அம்பால் வீழ்த்தியதும் உண்மை. ஆனால் வாலி எழுந்து பார்த்தபோது இராமன் கையில் வில்லும் அம்பும் இருப்பதாகச் சொல்லப்படுவது, இலக்கிய உத்தி — வீரரின் உருவத்தை முழுமையாகக் காட்டும் காட்சிப் பாணி. இது யதார்த்த முரண்பாடு அல்ல; காவியக் கலைப்பாணியின் அழகு.

 

தொடரும்.