துளசிதாசரின்

கிஷ்கிந்தா காண்டம்.

ஓர் ஆய்வு

 

 

பதிவு எண் 69

 

நேற்றைய தொடர்ச்சி..

  

இராமன் தன்னை समदरसी என்று சொல்கிறார். அதாவது பாரபக்ஷம் பார்க்காதவன் என்று சொல்கிறான். இதற்கு சமமான சுலோகம் ஒன்று பகவத் கீதையில் உள்ளது.

 

समोऽहं सर्वभूतेषु न मे द्वेष्योऽस्ति न प्रिय: |

ये भजन्ति तु मां भक्त्या मयि ते तेषु चाप्यहम् ||  

நான் எல்லா உயிர்களிடத்திலும் சமமாக இருக்கிறேன்.ஆனால் யாரிடமும் வெறுப்பைக் காட்டுவதில்லை. யாரிடமும் பாரபட்சமாக இருப்பதில்லை. ஆனால் என்னை அன்புடன் வழிபடும் பக்தர்கள் என்னில் வசிக்கிறார்கள்.நான் அவர்களில் வசிக்கிறேன்.

  

கீதையின் கண்ணனின் கூற்று

  

समोऽहं सर्वभूतेषु न मे द्वेष्योऽस्ति न प्रिय: |

ये भजन्ति तु मां भक्त्या मयि ते तेषु चाप्यहम् || 29||

 

நான் எல்லா உயிர்களிடமும் சமமானவன்.

எனக்கு யாரும் வெறுப்புக்குரியவர்களாகவோ,

யாரும் மிகவும் விருப்பமானவர்களாகவோ இல்லை.

ஆனால், யார் என்னை பக்தியுடன் வழிபடுகிறார்களோ,

அவர்கள் என்னுள் இருக்கிறார்கள்,

நானும் அவர்களுள் இருக்கிறேன்.

 --------------------- 

எல்லா உயிரும் எனக்கே சமம் –

எவரும் எனக்குப் பகை இல்லை!

யாரும் எனக்கு பகையும்  இல்லை –

பக்தி கொண்டவனே எனக்குள் வாழ்கிறான்! 

----------------- 

பக்தி எனும் தீபம் எரிந்தவுடன் –
பகவான் நெஞ்சத்தில் புகுந்துவிடுவான்!
பக்தன் உள்ளத்தில் பரந்தவுடன் –
பரமன் உள்ளத்தில் நிழலாகுவான்!

--------------------- 

சமம் என்பது பார்வையின் நெறி –
பக்தி என்பது பாசத்தின் நெறி!
பகவான் எல்லோரிடமும் சமம் –
ஆனால் பக்தனிடம் பாசம்!

---------------------------

நீ என்னை நேசித்தால் –
நான் உன்னுள் வாழ்வேன்!
நீ என்னை உணர்ந்தால் –
நான் உன்னில் ஒளிர்வேன்!

 

 

தொடரும்