துளசிதாசரின்

கிஷ்கிந்தா காண்டம்.

ஓர் ஆய்வு 

 

பதிவு எண் 89

 

நேற்றைய தொடர்ச்சி

 

வால்மீகி சொல்வதாவது – ஹனுமான் இரண்டு சுள்ளிகளை எடுத்து அவற்றை ஒன்றோடொன்று உராயவைத்து நெருப்பை உண்டாக்கினான். பிறகு அதற்கு பூக்களால் பூஜை செய்து அதை இராமன் சுக்ரீவன் இருவருக்கும் இடையில் வைத்தான். பிறகு இராமனும் சுக்ரீவனும் அக்னியை வலம் வந்து நண்பர்களானார்கள். சுக்ரீவன் இராமனிடம் சொன்னான் “இனி நாம் நண்பர்கள். இருவரது சுக துக்கங்களும் ஒன்றுதான்

  

அக்னிக்கு ஏன் இந்த மகத்துவம்? பகவத் கீதை அத்யாயம் 15  சுலோகம் 14

இதைத் தெளிவாக்குகிறது.

 

अहं वैश्वानरो भूत्वा प्राणिनां देहमाश्रित: |

प्राणापानसमायुक्त: पचाम्यन्नं चतुर्विधम् || 14||

 

நான் (பரமாத்மா), வைஷ்வானரனாக (அக்னி வடிவில்) உயிரினங்களின் உடலில் குடிகொண்டு, பிராணன்–அபானன் ஆகிய உயிர்வாயுக்களுடன் இணைந்து,நான்கு வகையான உணவுகளைச் செதுக்குகிறேன் (செரிமானம் செய்கிறேன்).

 

விளக்கம்:

 

அஹம் வைஷ்வானர: "நான் வைஷ்வானரன்" – இது அக்னி வடிவில் பரமாத்மா.

 

-பிராணினாம் தேஹமாஶ்ரித: உயிரினங்களின் உடலில் குடிகொள்கிறேன்.

-பிராண–அபான சமாயுக்த: உயிர்வாயுக்கள் (prāṇa – மேலே செல்லும், apāna – கீழே செல்லும்) மூலம் செயல்படுகிறேன்.

 அன்னம் சதுர்விதம் பசாமி: நான்கு வகையான உணவுகளைச் செரிமானம் செய்கிறேன்:

 

பூதபாகம் (மெல்லும்),

பேயம் (குடிக்கும்),

லேஹ்யம் (நக்கும்),

சோஷ்யம் (உணவாக உறிஞ்சும்).

 

இது பரமாத்மா உடலுக்குள் இருப்பது, உணவின் செரிமானம் கூட தெய்வீகச் செயலாகும் என்பதை உணர்த்துகிறது.

 

தொடரும்