தெரியாத கதை
ஆர். சேஷாத்ரிநாதன்
இதுவரை யாராவது யோசித்து பார்த்திருப்போமா? மகாபாரத போரில்
பங்குபெற்ற வீரர்களுக்கு உணவு எப்படி வழங்கப்பட்டது?
மகாபாரதப் போரில் 50 லட்சத்துக்கும் மேற்பட்டோர் பங்கேற்றனர். போரின் போது
இவ்வளவு பெரிய ராணுவத்திற்கு யார் உணவு சமைத்தனர் என்ற கேள்வி எழுகிறது., இத்தனை பேருக்கு உணவு எவ்வாறு ஏற்பாடு செய்யப்பட்டது?
மகாபாரதப் போர்
மகாபாரதத்தை உலகின் முதல் உலகப் போர் என்று நாம் சரியாக
அழைக்கலாம். ஏனெனில் அந்த நேரத்தில் இந்தப் போரில் பங்கேற்காத எந்த அரசும் இல்லை.
அந்த நேரத்தில், பாரத தேச மன்னர்கள் அனைவரும் கௌரவர்கள் அல்லது
பாண்டவர்களுக்கு ஆதரவாக நின்றதைக் காண முடிந்தது. ஸ்ரீ பல்ராம் மற்றும் ருக்மி(ருக்மணியின்
தந்தை)ஆகிய இரண்டு பேர் மட்டுமே இந்தப் போரில் பங்கேற்கவில்லை. ஆனால்
போர்க்களத்தில் இருந்தபோதிலும் போரிலிருந்து விலகிச் சென்ற மற்றொரு அரசு இருந்தது.
அது தென்னிந்திய மாநிலமான "உடுப்பி".
மகாபாரதத்தில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள கதையின்படி, உடுப்பி மன்னர் தனது படையுடன் குருஷேத்திரத்தை அடைந்தபோது,
கௌரவர்களும் பாண்டவர்களும் அவர்களைத் தங்கள்
பக்கம் கொண்டு வர முயன்றனர். ஆனால் உடுப்பி மன்னர் மிகவும் தொலைநோக்கு பார்வை
கொண்டவர். அவர் ஸ்ரீ கிருஷ்ணரிடம், ஓ மாதவ்! இரு
தரப்பிலிருந்தும் நீங்கள் யாரைப் பார்க்கிறீர்கள் அவர்கள் போருக்கு ஆர்வமாக
இருக்கிறார்கள், ஆனால் இரு தரப்பிலிருந்தும் வந்த இவ்வளவு பெரிய
இராணுவத்திற்கு உணவை எவ்வாறு ஏற்பாடு செய்வது என்று யாராவது யோசித்திருக்கிறார்களா? கிருஷ்ணன் அவரிடம் “நீங்கள் இந்தப் போரில் கலந்து
கொள்ளவில்லையா?
அதற்கு உடுப்பி மன்னன் "வாசுதேவனே! உண்மை என்னவென்றால், சகோதரர்களிடையே போர் செய்வது நியாயமானது என்று நான்
நினைக்கவில்லை. அதனால்தான் நான் இந்தப் போரில் பங்கேற்க விரும்பவில்லை. ஆனால்
இந்தப் போரை இப்போது தவிர்க்க முடியாது, அதனால்தான் எனது முழு இராணுவத்துடனும் இங்கு கூடியிருக்கும்
அனைத்து இராணுவத்திற்கும் உணவு ஏற்பாடு செய்ய வேண்டும் என்பது எனது விருப்பம்”
என்று தெரிவித்தான்/
ஸ்ரீ கிருஷ்ணர் புன்னகைத்து, "மகாராஜ்! உங்கள் கருத்து அருமை. இந்த போரில் சுமார் 50 லட்சம் வீரர்கள் பங்கேற்பார்கள், உங்களைப் போன்ற ஒரு மன்னர் அவர்களின் உணவை நிர்வகிப்பதை
கவனித்துக் கொண்டால், நாங்கள் அனைவரும் அதை ஏற்றுக் கொள்வோம். எப்படியிருந்தாலும்,
கடல் போன்ற இந்த பெரிய படையின் உணவை உங்களையும்
பீம்செனையும் தவிர வேறு யாராலும் நிர்வகிக்க முடியாது என்பது எனக்குத் தெரியும்.
ஆனால் பீமசேனனால் இந்தப் போரிலிருந்து தன்னை பிரிக்க முடியாது. எனவே, உங்கள் படை உட்பட இரு தரப்பிலும் உள்ள படைகளின் உணவை
ஏற்பாடு செய்யுமாறு கேட்டுக்கொள்கிறேன்.”என்றான். இவ்வாறாக உடுப்பி மகாராஜா இராணுவத்தின் உணவை
பொறுப்பேற்றார்.
முதல் நாளில், அவர் அங்கிருந்த அனைத்து வீரர்களுக்கும் உணவை ஏற்பாடு
செய்தார். அவரது திறமை என்னவென்றால், நாள் முடிவில் ஒரு தானியம் கூட வீணாகவில்லை. நாட்கள்
செல்லச் செல்ல, வீரர்களின் எண்ணிக்கையும் குறைந்தது. நாள்
முடிவில், உடுப்பி மன்னர் போருக்குப் பிறகு உண்மையில்
உயிருடன் இருப்பவர்களுக்கு மட்டுமே உணவு தயார் செய்கிறார் என்பதைக் கண்டு இரு தரப்பிலும் உள்ள வீரர்கள்
ஆச்சரியப்பட்டனர். இன்று எத்தனை வீரர்கள் இறந்துவிடுவார்கள் என்று அவர்களுக்கு
எப்படித் தெரியும் என்பதை யாராலும் புரிந்து கொள்ள முடியவில்லை. இவ்வளவு பெரிய
ராணுவத்திற்கு உணவை ஏற்பாடு செய்வது ஒரு அதிசயமாக இருந்தது, அதற்கு மேல், ஒரு துளி உணவு கூட வீணாகவில்லை என்பது ஒரு அதிசயத்திற்கு
குறைவானது அல்ல.
பதினெட்டாம் நாளில், போர் முடிந்து பாண்டவர்கள் வெற்றி பெற்றனர். பின்னர்
யுதிஷ்டிரன் முடிசூட்டப்பட்டபோது, யுதிஷ்டிரனால் பொறுமையாக இருக்க முடியவில்லை. “பீஷ்மர்,
குரு துரோணர் மற்றும் எங்கள் மூத்த சகோதரர்
கர்ணன் போன்ற பெரிய வீரர்கள் தலைமையிலான படையை நாங்கள் எவ்வாறு தோற்கடித்தோம் என்று
எல்லா மன்னர்களும் எங்களிடம் கேட்கின்றனர். ஆனால் இந்தப் பாராட்டுக்கெல்லாம் தகுதியானவர்
உடுப்பி மன்னர் தான்” என்று எண்ணி யுதிஷ்டிரன் உடுப்பி மன்னரிடம் “ இவ்வளவு பெரிய ராணுவத்திற்கு உணவு வழங்கியது
மட்டுமின்றி, ஒரு துளி உணவு கூட வீணாகாத வகையில் நிர்வகித்த நீங்கள்
மிகவும் பாராட்டுக்குரியவர்” என்று நான் நினைக்கிறேன். இந்த திறமையின் ரகசியத்தை
உங்களிடமிருந்து அறிய விரும்புகிறேன்.
இதைக் கேட்டு உடுப்பி மன்னன், "சக்கரவர்த்தி! இந்தப் போரில் நீங்கள் பெற்ற வெற்றிக்கு
நீங்கள் யாருக்கு பெருமை கொடுப்பீர்கள்? அவர்கள் இல்லையென்றால், கௌரவர் படையை தோற்கடிப்பது சாத்தியமற்றதாக இருந்திருக்கும்.அதுபோல
இதுவும் ஸ்ரீ கிருஷ்ணரின் மகிமையால் மட்டுமே சாத்தியமாயிற்று” என்றான. இதைக் கேட்ட
அங்கிருந்த அனைவரும் ஆச்சரியப்பட்டனர்.
பின்னர் உடுப்பி மன்னர் இந்த ரகசியத்தை வெளியிட்டார். ,
"மகாராஜ்! ஸ்ரீ கிருஷ்ணர் தினமும் இரவும்
வேர்க்கடலை சாப்பிடுவார். நான் ஒவ்வொரு நாளும் அவர்களின் முகாமில் அவர் எத்தனை
வேர்கடலை சாப்பிடுகிறார் என்பதைத் தெரிந்து கொள்ள, வேர்க்கடலையை எண்ணி வைப்பேன்.,
கிருஷ்ணர் சாப்பிட்ட பிறகு, அவர் எத்தனை வேர்க்கடலை சாப்பிட்டார் என்பதை எண்ணி பார்ப்பேன். அவர்கள் சாப்பிட்ட
வேர்க்கடலையை விட சரியாக 1000 மடங்கு அடுத்த நாள் போரில் வீரர்கள்
கொல்லப்பட்டனர். . அதாவது, அவர் 50 வேர்க்கடலை சாப்பிட்டால், அடுத்த நாள் போரில் 50000 வீரர்கள் கொல்லப்படுவார்கள் என்று நான் புரிந்துகொண்டேன்.
அதே விகிதத்தில், நான் அடுத்த நாள் சமைப்பேன். உணவு ஒருபோதும்
வீணாகாததற்கு இதுவே காரணம். ஸ்ரீ கிருஷ்ணரின் இந்த அற்புதத்தைக் கேட்ட அனைவரும்
அவர் முன் தலைவணங்கினர்.
No comments:
Post a Comment