துளசிதாசரின்

கிஷ்கிந்தா காண்டம்.

ஓர் ஆய்வு

  

பதிவு எண் 96

 

நேற்றைய தொடர்ச்சி

 

 

இராமன் சொன்னவுடன் சுக்ரீவன் உடனே

 

वमुक्तस्तु सुग्रीवः शैलस्थ गहनां गुहाम्‌। प्रविवेश ततः शीघ्र राघवप्रियकाम्यया।॥ उत्तरीयं गृहीत्वा तु स तान्याभरणानि च। इदं पश्येति  

 

சீதையின் ஆடையையும் அதில் வைக்கபட்டிருந்த நகைகளையும் இராமனிடம் காட்டினான்.

 

துளசிதாசர் தனது கீதாவளி என்ற நூலிலும் இதை அழகாக விளக்கி உள்ளார் 

भूषन बसन बिलोकत सियके।

प््रेाम-बिबस मन,कंप पुलक तनु, नीरजनयन नीर भरे पियके।1।

 

स्कुचत कहत, सुमिरि उर उमगत, सील सनेह सुगुनगन तियके।

स्वामि दसा लखि लषन सखा कपि , पिघले हैं आँच माठ मानो घियके। 2

 

सोचत हानि मानि मन गुनि गुनि गये निघटि फल सकल सुकियके।

वरने जामवंत तेहि अवसर बचन बिबेक बीररस बियके।3।।

 

 धीर बीर सुनि समुझि परसपर, बल-उपाय उघटत निज हियके।

तुलसिदास यह समउ कहेतें कबि लागत निपट निठुर जड़ जियके।4।

 

சீதையின் அணிகலன்கள், ஆடைகள் பார்த்ததும்,

ராமனின் மனம் பாசத்தில் மூழ்கியது;

உடல் நடுங்கியது,

மெய்சிலிர்த்தது;

தாமரைக் கண்களில் கண்ணீர் பெருக்கெடுத்தது.

:

சீதையின் பண்பு, பாசம், நற்குணங்களை நினைத்து,

ராமன் நாணத்துடன் பேசுகிறார்;

அவரது நிலையை பார்த்த லக்ஷ்மணன், ஆஞ்சநேயர்,

உருகுகிறார்கள் – வெதும்பும் நெய்போல்.

 

ராமன், சீதாவின் இழப்பையும், அவமானத்தையும் சிந்திக்கிறார்;

அவளது நற்குணங்களை நினைத்து, மனம் உருகுகிறது.

அந்த தருணத்தில், ஜாம்பவான்  பேசுகிறார் –

அறிவும் வீரமும் கலந்த வார்த்தைகள்.

 

தொடரும்