வால்மீகியின்

கிஷ்கிந்தா காண்டம்

ஸ்வயம்ப்ரபையின் பங்கு

பதிவு எண் 365

நேற்றைய தொடர்ச்சி...............




வால்மீகி ஏன் ஸ்வயம்ப்ரபையின் பகுதியை இங்கு அறிமுகப் படுத்துகிறார்?

குரங்குகள் இருளில் நுழைவது என்பது அவர்களின் கடமையில் பாதையற்ற தேடலாகும், உண்மையற்ற உலகத்தைக் காண்பது அவர்களின் தேடலை உண்மையற்றதாகவும், அர்த்தமற்றதாகவும் கருதுவதாகும், மேலும் பசி-மரணம் அவர்களின் உடல் அம்சத்தில் இல்லை, அது சீதையைக் கண்டுபிடிக்கும் பசி, , அவை இன்னும் சில நாட்கள் அல்லது மாதங்கள் உணவின்றி வாழ முடியும், ஆனால் அவை மரணத்திற்குரியவை, சீதையைக் கண்டுபிடிக்கும் அவர்களின் நம்பிக்கை இப்போது மரணத்திற்கு உட்பட்டுள்ளது. இந்த உண்மைகளைக் கருத்தில் கொண்டு, அவர்களுக்கு ஒரு ஜோதி, ஒரு கலங்கரை விளக்கம், குருடாக்கும் இருளில் ஒரு விளக்கு தேவைப்பட்டது, இது 'சீதையின் தேடலுக்கான வழி...' என்று அழைக்கப்படுகிறது.

இந்த நிகழ்வின் தத்துவப் பொருள்:

1. மாயையின் சோதனை:

குகை என்பது மாயையின் அடையாளம் — அழகும், ஆசையும் நிறைந்தது.

வானரர்கள் தங்கள் தேடலை மறந்து, அந்த இடத்தில் சிக்கிக்கொள்கிறார்கள்.

இது ஆன்மீக சாதகரின் பாதையில் வரும் சஞ்சலங்களை குறிக்கிறது.



2. ஸ்வயம்ப்ரபையின் அருள்:

-ஸ்வயம்ப்ரபை ஒரு தர்மநிஷ்ட தவசி.

அவள் அறிவின் ஒளி போல, அந்த மாயக் குகையிலிருந்து வழிகாட்டுகிறாள்.

-இது ஞானியின் வழிகாட்டுதலால் தான் சாதகர் மாயையைத் தாண்ட முடியும் என்பதைக் கூறுகிறது.




3. காலத்தின் அழுத்தம்:

-ஹனுமான் கவலையுடன் கூறுகிறான்: “நாம் சீதையைத் தேட வேண்டிய காலம் முடிந்துவிட்டது!”

-இது தவம், தேடல், தர்மம் ஆகியவற்றில் காலத்தின் முக்கியத்துவத்தை உணர்த்துகிறது.



4. பிறவியின் சுழற்சி – வெளியேறுதல்:

- அந்தக் குகையில் நுழைந்தவர்கள் வெளியே வர முடியாது என்பது ஒரு பிறவி சுழற்சி போல.

-ஆனால் தவசியின் அருளால், அவர்கள் வெளியேறுகிறார்கள் — இது மோகத்திலிருந்து விடுதலை.



5. இலக்கிய நோக்கம்:

இந்தச் சம்பவம் மூடநம்பிக்கையோ, நேரடி தேடலோ அல்ல

இது உள் பயணத்தின் உச்சக்கட்டம்.

வால்மீகி இதைச் சேர்த்தது, தர்மப் பாதையில் வரும் சோதனைகள், மாயை, ஞானம், அருள் ஆகியவற்றை உணர்வூட்டும் காட்சியாக காட்டவே.

தொடரும்